PSUS.info

    Waldemar Wawryło nasz częstochowski chłopiec do bicia, chwilowo Naczelnik Urzędu Celnego, jest jako osoba fizyczna potrójnym organem. Najpierw kierownikiem organu terenowego administracji centralnej, potem organem celnym i wreszcie organem karno-skarbowym. Wiemy o tym, że kłamie udzielając odpowiedzi na wniosek o informacje publiczną.  Czyli kłamie jako kierownik organu terenowego. Jako organ celny jest niekompetentny bo wydaje sprzeczne decyzje i przegrywa w sądach administracyjnych. Nasz ulubiony naczelnik często podejmuje działania mające na celu zwiększenie dolegliwości negatywnych dla podatników skutków decyzji administracyjnych, które  nie są prawomocne i mogą okazać się błędne, a mimo to są opatrzone rygorem natychmiastowej wykonalności oraz wspomagane oskarżeniem karnym. 

 Sprawiedliwość celnika Wawryły  

 Inne dziwne przypadki wydawania decyzji przez Naczelnika Urzędu Celnego w Częstochowie Waldemara Wawryło

Od 2007  roku celnicy chętnie wskazują na Unię Europejską i jej Noty Wyjaśniające jako źródło prawa. Według celników do pasażerów pojazdu wlicza się kierowcę, we wzorze na ładowność pasażerską (passengers capacities) mamy wtedy o jedno miejsce więcej i o 70 kg więcej. Najlepiej czytać tekst oryginalny, zamieszczony w dzienniku urzędowym UE. Z pkt. 7 i 8 noty wynika, że ładowność powinna być liczona bez uwzględnienia kierowcy. Zatem celnicy dopuścili się w swoim tłumaczeniu ewidentnej manipulacji - patrz okólnik z 2007 r. A tak w ogóle to, z  treści zapisów wynika, że noty spełniają rolę wskazówek, które nie są przesądzające w sprawie klasyfikacji pojazdu, a jedynie mogą być brane pod uwagę.
Dla polskich celników wskazówki stały się żelaznymi zasadami, wśród których wyposażenie samochodu pickup w popielniczki, pasy, zagłówki uczynione zostało kryterium ważniejszym, od budowy tegoż samochodu, jako samochodu przeznaczonego do przewożenia ciężarów, czyli samochodu ciężarowego. Takie "luksusowe" wyposażenie ma według celników przesądzać o osobowym charakterze samochodu typu pickup.
Jest to o tyle dziwne, że w Unii Europejskiej pojęcie „luksusowego wyposażenia pickupów” dawno zostało już sformułowane.
W sprawie C 486/06 BVBA Van Landeghem przeciwko Belgische Staat (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez hof van beroep te Antwerpen) Wspólna Taryfa Celna – Nomenklatura Scalona – Klasyfikacja taryfowa – Pozycje 8703 i 8704 – Pojazd mechaniczny typu „pickup”
Ustalono następujące kryteria dla klasyfikacji pickupów, w szczególności :
1) po pierwsze budowa: zamknięta kabina przeznaczona na przestrzeń pasażerską,
2)  w której za siedzeniem lub kanapą kierowcy znajdują się składane lub wyjmowane siedzenia z pasami bezpieczeństwa o trzech punktach mocowania,
3)  a po drugie z przestrzeni ładunkowej nie wyższej niż 50 cm, otwieranej jedynie z tyłu i nieposiadającej żadnego wyposażenia służącego do przytwierdzania ładunku,
4) mające bardzo luksusowe wnętrze wyposażone w liczne opcje w szczególności: 

Złożyłem u Naczelnika Urzędu Celnego w Częstochowie Pana Waldemara Wawryły wniosek o udzielnie informacji o samochodach ciężarowych typu pick-up, które w 2010 r., zostały przez niego uznane, w wydanych decyzjach, za samochody ciężarowe, od których nie pobiera się podatku akcyzowego, a postępowania celne w tych sprawach były umarzane. Zaznaczyłem przy tym, że informacja powinna zawierać markę model i ładowność samochodu.

W odpowiedzi Naczelnik Wawryło podał, że „w roku 2010 organ celny prowadził tylko jedno postępowanie celne w sprawie określenia kwoty podatku akcyzowego od samochodu typu pickup, które to postępowanie decyzją Naczelnika Urzędu Celnego w Częstochowie zostało umorzone” oraz że w tym postępowaniu chodziło o samochód marki Dodge RAM SLT.

Dowód kłamstwa Naczelnika Wawryły

Naczelnik Wawryło jak widać użył sformułowania: „tylko jedno postępowanie”, po czym wskazał na samochód pickup będący przedmiotem tego postępowania.
Jeśliby okazało się, że Naczelnik Urzędu Celnego w Częstochowie wydał więcej niż jedną decyzje, w której umorzyłby postępowanie w sprawie akcyzy od pickupów, to informacja zawarta w jego odpowiedzi byłaby kłamliwa.
 
Kłamliwie – niezgodnie z rzeczywistością, nieprawdziwe, fałszywie (Słownik Języka Polskiego, W. Doroszewski, t. III, str. 745; PW „Wiedza Powszechna”, Warszawa 1961).

Zatem proszę przeczytać decyzje Naczelnika Wawryły w sprawie umorzenia postępowania w zakresie zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu wewnątrz wspólnotowego nabycia samochodu marki Mitsubishi L200 o numerze VIN MMBJNK7403D005771.
Decyzja jest z dnia 15 listopada 2010 r., a w jej treści na stronie 2 stwierdzono w trakcie oględzin, że samochód Mitsubishi L 200 o numerze VIN MMBJNK7403D005771 jest samochodem typu pickup.

Publikacją tej decyzji nr 333000-UAGR-9110-164/2010/BG dowodzę że w piśmie z 26 stycznia 2011 r. naczelnik Wawryło skłamał, ponieważ oświadczył, że prowadził tylko jedno postępowanie celne w sprawie określenia kwoty podatku akcyzowego od samochodu typu pickup, które to postępowanie decyzją Naczelnika Urzędu Celnego w Częstochowie zostało umorzone” oraz że w tym postępowaniu chodziło o samochód marki Dodge RAM SLT. Faktycznie zaś prowadził jeszcze jedno takie postępowanie, które dotyczyło samochodu pickup marki samochód Mitsubishi L200 o numerze VIN MMBJNK7403D005771.
 
Czy kłamca może być Naczelnikiem Urzędu Celnego ?

Radio Erewań odpowiedziałoby tak:
- w zasadzie nie, kłamca nie może być naczelnikiem żadnego urzędu, chyba, że rzecz dzieje się w Polsce, czyli nigdzie.  

Biorąc rzecz poważnie mamy do czynienia z sytuacją, kiedy urzędnik państwowy opłacany z pieniędzy publicznych udziela nieprawdziwej informacji publicznej. Ewidentnie kłamiąc narusza nie tylko konstytucyjne prawo do informacji publicznej, ale także ustawę o informacji publicznej. Jeśli urzędnik wbrew ciążącemu na nim obowiązkowi, nie udostępnia informacji publicznej, podlega karze ograniczenia albo pozbawienia wolności do roku.

Do tego dochodzi fakt przekazania informacji publicznej o zatrudnionych przez siebie celnikach dopiero po 500 dniach od złożenia wniosku, po przegraniu sprawy w dwóch instancjach sądowych. Historia walki o wykaz stanowisk.